Lezen

Babi Pangang tussen de bladzijden

Ik weet niet hoe dat bij jullie gaat, maar doorgaans zijn bij mij de attributen die ik als boekenlegger gebruik geen echte boekenleggers. Ik heb twee jaar geleden een boekenlegger voor mijn verjaardag gekregen. Die ligt, nog keurig in het plastic verpakt, in mijn bak met ‘papier en zo’. Een behoorlijk ondankbare plek voor een boekenlegger.

Met de boekenlegger is niets mis. Het is er een van iets steviger papier met Kikker van Max Velthuis erop. Ik stel niet eens hoge eisen aan het papier dat het bekende van het onbekende scheidt. Een boekenlegger hoeft alleen maar binnen bereik te zijn. Op het moment dat ik naarstig naar een op zoek ben, is Kikker dat natuurlijk niet, waardoor ik word gedwongen van ander materiaal gebruik te maken.

Vaak gebruik ik dan iets wat door de bibliotheek gewoon wordt meegeleverd: de uitleenbon. Bij grote haast, bijvoorbeeld wanneer de deurbel gaat, zie ik mezelf wel eens een ongebruikt zakdoekje, een onbetaalde rekening of een haarelastiekje tussen de pagina’s gooien. Mijn favoriete boekenlegger behoort (gelukkig) niet tot het voorgenoemde en is bovendien gratis verkrijgbaar bij de bouwmarkt bij jou in de buurt. Ik heb het natuurlijk over kleurstaaltjes.

Kleurstaaltjes, met name die lange met een kleur in een stuk of zeven tinten, zijn om meerdere redenen het uitgelezen stuk papier om als boekenlegger te gebruiken. Om te beginnen zijn ze vaak bijna net zo lang als gemiddelde boek, of zelfs iets langer. Hierdoor steekt er altijd een stukje uit waarop je kunt navigeren en zinkt hij niet in zijn geheel tussen de pagina’s. Daarnaast kun je een kleurstaaltje naar smaak uitzoeken. Mijn favoriet is eentje in mijn lievelingskleur HB175 (en zes andere tinten, voor de donkerdere en/of lichtere dagen).

De echte pareltjes tussen de bladzijden tref ik natuurlijk bij de bibliotheek. Ook hier zie ik de vertrouwde uitleenbonnetjes uit de pagina’s steken, maar grote schatten zijn er ook wel te vinden. Mijn favorieten hebben altijd een persoonlijke touch: zo vond ik eens een handgeschreven bonnetje van de Chinees, stammend uit 1997. De bestelling: 1x koffie, 1x babi pangang, 1x nasi. Andere pareltjes zijn ansichtkaarten uit verre oorden, soms verzonden en ontvangen, soms vergeten te versturen. De geadresseerde heeft nooit gelezen dat de schrijfster zo heeft genoten van de vakantie, want zij was veel te druk met genieten om de kaart op de post te doen. Of een studieboek met droge kost, met op de helft een post-it: “als je hier bent mag je Ben & Jerry’s”.

Er vindt dus veel meer plaats tussen de pagina’s van een boek dan alleen wat er is geschreven door de auteur. Een boek vormt een stukje van ons leven en wij geven een stukje terug.

Wat tref jij zoal aan tussen de bladzijden van je boek?

8 thoughts on “Babi Pangang tussen de bladzijden”

  1. Boodschappenbriefjes en inderdaad uitleenbonnen.

    Ik moest grinniken om de titel van deze blogpost: goed gevonden en je schrijft echt ontzettend fijn. Keep up!

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *